جنوب
این شعر رو تو کتاب ندارم یعنی نذاشتن که باشه یا همون پاک کن پاک کرده ها یا... ... تو چه با برف بخوابي چه با بارون جز مرگ باردار نمي شي و جز زهر مار نمي زاي پاتو بكش بيرون جونم و به لب نگرفتم كه دوباره زير چتر تو جفت بگيرم و رو شاخه بي صاحاب اين درخچه تخم بذارم پدر سگ سردمه مث يه مار هفهفوي بي خاصيت تو يه لنگه پوتين گله گشاد كهنه سردمه سردمه حالا بايد چند سانتيمتر ديگه برف ببارم كه لنگتو از اين پاچه پوره پوسيده واكني گالتو گل بگيري و بزني به راه. زير پات جهنمه ! آدم به اميد كدوم خشت خامت؟ كدوم كوفت؟ كدوم زهر؟ دست از باكره ش بكشه و پيشونيش و به سمت تو بچرخونه آخه زير اين زمين ترك خورده ي گه گرفته ت چي داري؟ جز يه قورباغه سرما خورده كه چشماش از كاسه افتاده تو لجن ودست برده تاسينه ي .... بسه ! ديگه چه دود از كتفات بزنه بيرون چه آتيش از گوشات مار هفهفوي بي خاصيت به كار هيچ سوراخي نمياد.
نوشته شده در یکشنبه هفدهم شهریور 1387ساعت
توسط hiroo| |
